Liefde kan simpel zijn. Ook wanneer klassieke rolpatronen doorbroken worden. Een  onthaalvader heeft  in overleg met zijn vrouw gekozen voor die job. En beiden winnen daarbij ...

 Want doordat manlief thuis werkt, heeft het gezin slechts één auto nodig. Met die keuze voor soberheid creëren ze samen een materiële marge die kan worden omgezet in kwaliteit. Minder financiële druk betekent voor dit gelukkige koppel meer tijd voor elkaar en voor de kinderen.

Maar blijkbaar is het niet voor iedereen even eenvoudig. Zo zouden slimme vrouwen moeilijk(-er) aan een man geraken. Zelfverklaarde kwaliteitskrant De Standaard wijdt een uitgebreid artikel (23/1/10) aan dit fenomeen. Het artikel van Lieve Van de Velde wordt op Facebook gretig 'gedeeld' door (celibataire) vrouwen. Hoe mannen hierover denken vertelt de kwaliteitskrant ons niet: 3 vrouwelijke singles mogen hun mening geven en de vrouwelijke zaakvoerder van relatiebureau Duet krijgt meteen het epitheton ornans van relatietherapeute. Deze éénzijdige kijk ontsnapt niet aan het clichématige koesteren van de vrouwelijke slachtoffer-rol. Warren Farrell omschrijft deze paradox als volgt: 'De zwakte van mannen is hun façade van kracht. De kracht van vrouwen is hun façade van zwakte.'  Op relationeel vlak bereik je echter geen stabiliteit op basis van façades. Daar worden zowel mannen als vrouwen aangesproken op basis van hun vermogen tot diepgang. Zoekende vrouwen vinden hiervoor helaas weinig steun bij de verworvenheden van de vrouwenbeweging. Meer vrouwen in de politiek kan men afdwingen via quota, maar daarmee heb je nog geen humaner beleid.

Het feminisme leerde vrouwen om mee te doen met de macho's, maar dat zijn uiteraard niet de boeiendste mannen. De onthaalvader hierboven (en andere mannen die kiezen om traditionele patronen te doorbreken) riskeren het verwijt dat zij profiteren van hun vrouw. Het wordt hoog tijd dat de vrouwenbeweging haar focus verlegt van het materiële naar kwaliteit. Harmonieuze man-vrouw-relaties zijn niet gebaat bij polarisatie. In het beste geval verkent men in alle intimiteit terra incognita. En daarvoor moeten zowel mannen als vrouwen kwetsbaar durven zijn. Zij moeten zich durven 'uitkleden' wat betreft hun maatschappelijke status. Om het met wijlen Ramses Shaffy te zeggen: 'We zullen doorgaan, naakt in de orkaan'. Waarbij de 'orkaan' dan staat voor de mainstream prestatie-consumptie-maatschappij, die intimiteit herleidt tot een verhandelbaar product dat zich moet schikken naar commerciële normen. Het is helaas geen toeval dat in het artikel in De Standaard één van de geinterviewde vrouwen de liefdesmarkt (sic) vergelijkt met het bedrijfsleven en mannen met ... parkeerplaatsen ('de goeie zijn bezet en zij die nog vrij zijn, zijn die voor gehandicapten'). Van 'slimme' vrouwen zou men verwachten dat ze beseffen dat je met denigrerende seksistische opmerkingen weinig aantrekkingskracht uitoefent op potentiële partners.

Terwijl liefde zo simpel kan zijn ...